Predigtgedanken

Wie köstlich ist deine Güte, Gott, dass Menschenkinder unter dem Schatten deiner Flügel Zuflucht haben.

Predigtgedanken (von Axel Luther)

Diese Worte aus dem 36. Psalm sind mir lieb geworden. Sie reden von der "Güte Gottes".
Heute kommen wir wieder zusammen, um gemeinsam Gott zu danken für seine Güte:
Katholische und evangelische Christen aus Polen und aus Deutschland. Hinter uns liegt eine tragische
Vergangenheit. Nun aber verbindet uns die gute Erfahrung des Friedens und der Versöhnung.
Das ist ein Geschenk Gottes. Dafür wollen wir Gott aus ganzem Herzen danken.

  1. Wir denken in diesem Jahr daran, dass die Evangelische Kirche in Deutschland vor 50 Jahren mit ihrer "Ost-Denkschrift" zum Frieden und zur Versöhnung mit dem polnischen Volk aufgerufen hat.
    Wir freuen uns, dass die polnischen Bischöfe diese Einladung zu Frieden und Versöhnung angenommen haben. Daran erinnert seit 10 Jahren das Denkmal für Erzbischof Kominek in Breslau. Auf ihm stehen diese Worte: "Wir vergeben und bitten um Vergebung".
  2. Im 36. Psalm hören wir auch, dass Gott uns eine "Zuflucht unter dem Schatten seiner Flügel" schenkt. Diese Worte sind nun in den letzten Monaten und Wochen in Deutschland und in anderen Ländern sehr aktuell geworden: Tausende von Menschen sind auf der Flucht und suchen eine neue Heimat. Ein Schicksal, das doch auch so viele Menschen in Polen und Deutschland vor 70 Jahren hatten.
  3. Gott schenkt uns eine Heimat in seinem himmlischen Vaterhaus. Aber hier auf dieser Erde müssen auch wir bereit sein, den Flüchtlingen und Heimatlosen bei uns Heimat zu geben. Jesus Christus sagt uns doch
    (Matth. 25 V. 40):
    "Was ihr getan habt einem unter diesen meinen geringsten Brüdern, das habt ihr mir getan."
    Ein Zeichen des Friedens und der Versöhnung sind am heutigen Tage die gegenseitigen Besuche in Zabnica und in Rosow. Die Oder trennt uns nicht mehr. Wir können über die Brücken gehen. Brücken des Friedens und der Versöhnung.
  4. Meine Frau und ich haben in der Zeit der Krise 1981 einen Brückenschlag begonnen und viele Helfer dabei gefunden: Ein Brückenschlag nach Stettin zu Pfr. Gustaw Meyer in der Ul. Energetikow, nach Warschau zur ul. Miodowa und schließlich nach Breslau zur ul. Kaz. Wielkiego. So wurde ich 1997 zum Eucharistischen Weltkongress nach Breslau eingeladen.
    Papst Johannes Paul II. hat damals zu mir gesagt (erst auf Polnisch, dann auf Deutsch):
    "Wir Christen, evangelisch oder katholisch, Polen oder Deutsche, sitzen in einem Boot."
  5. Wir gehen in Deutschland auf das Erntedankfest zu. Bestimmt auch in Polen. In den polnischen Kirchen findet man die schönsten Erntekronen! Da bin ich schon ein bisschen neidisch! Die Erntekronen bedeuten: Wir preisen die schöne Schöpfung Gottes!
    Sie trägt Gottes Handschrift.
  6. Als Kinder Gottes dürfen wir in dieser Welt leben. Mit einem offenen und fröhlichen Herzen. Und wir behalten dabei das Wort aus dem Hebräerbrief (Kap. 13 Vers 2) im Herzen: "Gastfrei zu sein, vergesset nicht! Denn dadurch haben einige ohne ihr Wissen Engel beherbergt." So stimmen wir ein in den Lobgesang der Kinder Gottes, in Polen, in Deutschland und überall auf der Erde! GOTT, bei dir ist die Quelle des Lebens und in deinem Licht sehen wir das Licht.
    (Psalm 36 Vers 10).

AMEN

Pokochałem słowa z 36 tego Psalmu.                                                                                                                                           Mówią one o „Dobroci Boga”. Dzisiaj spotykamy się znowu, aby wspólnie dziękować Bogu za jego dobroć. Chrześcijanie katoliccy i ewangeliccy z Polski i z Niemiec. Za nami leży tragiczna przeszłość. Ale teraz łączy nas dobre doświadczenie pokoju i pojednania. To jest Dar Boży. Za to chcemy Bogu z całego serca dziękować.

  1. W tym roku wspominamy często to,  jak Kościół Ewangelicki w Niemczech przed 50 cioma  laty poprzez opublikowanie „ Memorandum w sprawie Wypędzonych“, wezwał do pokoju i pojednania z polskim narodem. Cieszymy się, że polscy biskupi przyjęli to zaproszenie do życia w pokoju i pojednaniu. Mam tu na myśli szczególnie Arcybiskupa wrocławskiego Bolesława Kominka. We Wrocławiu stoi od 10- ciu lat pomnik arcybiskupa Kominka, który przypomina słynne i ważne słowa z jego listu do biskupów niemieckich: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie“
  2. W Psalmie 36-tym czytamy też, że Bóg darowuje nam „schronienie w cieniu swoich skrzydeł“. Właśnie te słowa stały się w ostatnich miesiącach i tygodniach w Niemczech oraz w innych krajach bardzo aktualne: Mamy dziś do czynienia z tysiącami ludzi, którzy uciekają przed wojną i szukają nowej ojczyzny. Jest to los, który dotknął też  wielu Polaków i Niemców przed 70 –sięciu laty.
  3. Bóg darowuje nam  ojczyznę w swoim niebiańskim królestwie. Dlatego też i my powinniśmy być gotowi  aby tym uchodźcom i ludziom , którzy stracili swa ojczyznę, pomóc w uzyskaniu ojczyzny u nas. Bo przecież Jezus Chrystus mówi: „ Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich  braci, mnie uczyniliście.” (Ewang. Mateusza rozdz.25. wiersz 40-ty) Wzajemne odwiedziny w Żabnicy i w Rosow w dniu dzisiejszym są znakiem pokoju i pojednania. Rzeka Odra już nas dzisiaj nie dzieli. Możemy przechodzić przez mosty.
  4. To pokonywanie mostów rozpoczęliśmy z żoną w czasie wielkiego kryzysu w Polsce w roku 1981-szym . Pojechaliśmy wtedy  z darami do Szczecina  do proboszcza Gustawa Meyera na ulicę Energetyczną, do Warszawy na ulicę Miodową, a potem do Wrocławia na ul Kazimierza Wielkiego. I  tak w roku 1997-mym zostałem zaproszony na Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny do Wrocławia.  Papież Jan Paweł II (drugi) powiedział wtedy do mnie (najpierw po polsku, apotem po niemiecku) „ My, ewangelicy  czy katolicy, Polacy czy Niemcy, siedzimy w tej samej łodzi“
  5. U nas w Niemczech zbliża się obchodzone we wszystkich parafiach  Święto Żniw. Podobnie jest też w Polsce . To przecież w polskich kościołach spotykamy najpiękniejsze wieńce dożynkowe. Czasem jestem nawet o to zazdrosny! A te piękne wieńce w kształcie koron oznaczają: Chwalimy wszystko , co stworzył Bóg!
  6. Jako dzieci Boże możemy żyć na tym pięknym świecie. A serca nasze powinny być przepełnione radością i wdzięcznością! A w nich zachować powinniśmy słowo z listu do Hebrajczyków  ( Rozdział 13-ty. Wiersz 2 drugi):   „ Gościnności nie zapominajcie; przez nią bowiem  niektórzy , nie wiedząc o tym, aniołów gościli”

W ten sposób chwalimy Boga wspólnie jako dzieci Boże, w Polsce, w Niemczech i na całym świecie!

BOŻE, u  Ciebie jest źródło życia, w światłości twojej oglądamy światłość. (Psalm 36. Wiersz 10)

Amen

(Die polnische Übersetzung verdanke ich Prof. Janusz Witt aus Breslau. A. Luther)